Ekoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Çözümleri ve Cevapları Sayfa 13

Ekoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Çözümleri ve Cevapları Sayfa 13

Ekoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Çözümleri ve Cevapları Sayfa 13
18.01.2021
308
A+
A-

Ekoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Çözümleri ve Cevapları Sayfa 13

Koca meşe, o ağaçsız tepelerin, tarlaların bir simgesi gibiydi. Bir yer tanımlanırken “meşenin önü, meşenin ardı, meşenin altı, meşenin üstü” denirdi. Köye yakın olduğu için yaz ve sonbahar günlerinde çocuklar onun altında, gölgesinde oynarlardı. O yaşayan, soluk alan, toplumsal olaylara karışan canlı bir şahsiyetti. Kimi zaman ak saçlı birkaç erkeğin onun gölgesine sığındıkları, eski askerlik, savaş ve esirlik günlerini, orada, onun serin gölgesinde yeniden yaşadıkları görülürdü. Delikanlılar kız yüzünden ya da başka bir nedenle birbirleriyle kavga etmeye karar verdiklerinde “Erkeksen meşenin dibine gidelim.” derlerdi. (…)

Bir adı da vardı: “İmamların Meşe”. Onun ailemizin adıyla anılması çocukluk gururumu okşardı.

Meşemiz her dalına, her yaprağına renk renk çaputlar bağlanan, adaklar adanan bir ağaç olurdu ama durumu buna uygun değildi. İyi ki değildi. En alt dalları bile insanın erişemeyeceği kadar yüksekti.

İşlerimize yardım etsin diye yıllığına bir işçi tutardık. Nasıl olduysa o yıl köyde işe yarar bir adam bulunamadı. Sanırım köyde erkeklerin çoğunluğu ikinci askerliğe gitmişlerdi. Ömründe belli başlı hiçbir iş tutmamış Ismayıl adında birisi vardı. Onu tuttuk. Köylü, harmanı kaldırdıktan sonra kışlık odunu taşımaya başlar. Avlular tepe gibi meşe odunuyla dolup taşar. Bizim Ismayıl, bir iki kağnı odun taşıdıysa da sonunu getiremedi. Kimi gün hasta olduğunu, kimi gün de orman askerlerinin dağa çıkmaya izin vermediklerini söylüyordu. Bir sabah kalktık ki yerler bembeyaz karlarla örtülmüş. Kalkıp kımraşana aşk olsun. Evde ise bir tek odun bile yok. Babam öfkelendi. Ismayıl eline baltayı aldı, önüne eşeği kattı. Diz boyu karda bata çıka uzaklaştı gitti. Bir iki saat sonra bir yük odunla döndü. Öyle düzgün ve kalın odunlardı ki bizim oranın ormanlarında böylesine hiç rastlanmazdı.

Babam:

— Bunları nereden kestin, dedi.

— Sizin koca meşeyi kestim, dedi. Orada tek başına hiçbir işe yaramıyordu. Meyveli ağaç olsaydı neyse… Bari odun olarak yakılsın da bir işe yarasın dedim.

Babam sesini çıkarmadı. Ben ince bir sızıyla sarsıldım. Köyün kıyısına kadar koştum. Bir iki dalı kesildi sanıyordum, meğer kökünden devrilmiş, boylu boyunca tarlaya uzanıvermişti. (…)

O gün Ismayıl sabahtan akşama kadar meşeyi parçaladı. Ertesi gün de eşekle avluya taşıdı. Bütün kardeşlerim odun taşımakta, dizmekte güle oynaya ona yardım ettikleri hâlde ben elimi bile sürmedim. Bir kıyıda oturdum, somurtarak onları seyrettim.

Hasan Lâtif Sarıyüce
Anadolu’ya Açılan Pencere

İsmail ismi, metinde “Ismayıl” olarak yazılmıştır. Yazar, bunu, o yörenin bir söyleyiş özelliği olarak olduğu gibi kullanmıştır.

Bu kelime, yöresel bir söyleyiştir ve “kımıldamak, kıpırdamak” anlamına gelir.

Ekoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Çözümleri ve Cevapları Sayfa 13

6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı CevaplarıEkoyay YayınlarıEkoyay Yayınları 6. Sınıf Türkçe Ders Kitabı Cevapları Sayfa 13Ekoyay Yayınları Türkçe Ders Kitabı CevaplarıEkoyay Yayınları Türkçe Ders Kitabı ÇözümleriEkoyay Yayınları Türkçe Ders Kitabı Çözümleri Sayfa 13Sayfa 13Türkçe 6. Sınıf CevaplarıTürkçe 6. Sınıf ÇözümleriTürkçe Ders Kitabı CevaplarıTürkçe Ders Kitabı Cevapları Sayfa 13Türkçe Ders Kitabı ÇözümleriTürkçe Ders Kitabı Çözümleri Sayfa 13Türkçe Kitabı CevaplarıTürkçe Kitabı Çözümleri

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.